deficīts
noun/dˈefit͡siːts/1. declension · masculine
Translation
deficit, shortage
Definition
A condition in which expenditures exceed income; a shortfall.
Latvian original
Stāvoklis, kad izdevumi pārsniedz ienākumus; iztrūkums.
Inflections
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| Nominative | deficīts | deficīti |
| Genitive | deficīta | deficītu |
| Dative | deficītam | deficītiem |
| Accusative | deficītu | deficītus |
| Locative | deficītā | deficītos |
| Vocative | deficīt | deficīti |
Translations
- Русскийдефицит
- Українськадефіцит
- Lietuviųdeficitas, stygius