izšķirties
verb/ˈizʃcirties/
Translation
to decide, to divorce
Definition
To move apart, draw away from one another; to no longer meet, also to become completely estranged; to separate, divorce.
Latvian original
Attālināties, atvirzīties citam no cita; vairs nesatikties, arī pilnīgi atsvešināties.
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izšķiros | izšķiramies |
| 2nd person | izšķiries | izšķiraties |
| 3rd person | izšķiras | izšķiras |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izšķīros | izšķīrāmies |
| 2nd person | izšķīries | izšķīrāties |
| 3rd person | izšķīrās | izšķīrās |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izšķiršos | izšķirsimies |
| 2nd person | izšķirsies | izšķirsieties / izšķirsities |
| 3rd person | izšķirsies | izšķirsies |
- Infinitiveizšķirties
- Imperativeizšķiries
- Imperativeizšķirieties
Translations
- Русскийрешиться, развестись
- Українськазважитися, розлучитися
- Lietuviųapsispręsti, išsiskirti