izvirzīt
verb/ˈizʋirziːt/
Translation
to nominate, to put forward
Definition
By directing, to bring about, to be the cause that (usually an object) is moved, moves (from somewhere, to somewhere, etc.).
Latvian original
Virzot panākt, būt par cēloni, ka (parasti priekšmets) tiek pārvietots, pārvietojas (no kurienes, kur u. tml.).
Inflections
Present
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izvirzu | izvirzām |
| 2nd person | izvirzi | izvirzāt |
| 3rd person | izvirza | izvirza |
Past
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izvirzīju | izvirzījām |
| 2nd person | izvirzīji | izvirzījāt |
| 3rd person | izvirzīja | izvirzīja |
Future
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| 1st person | izvirzīšu | izvirzīsim |
| 2nd person | izvirzīsi | izvirzīsiet / izvirzīsit |
| 3rd person | izvirzīs | izvirzīs |
- Infinitiveizvirzīt
- Imperativeizvirzi
- Imperativeizvirziet
Translations
- Русскийвыдвигать
- Українськависувати
- Lietuviųiškelti, išstatyti