rangs
lietvārds/rˈaŋɡs/1. deklinācija · vīriešu
Skaidrojums
Cilvēku grupējuma pakāpe, piemēram, pēc ieņemamā amata, kvalifikācijas, nopelniem.
Locījumi
| vsk. | dsk. | |
|---|---|---|
| Nominatīvs | rangs | rangi |
| Ģenitīvs | ranga | rangu |
| Datīvs | rangam | rangiem |
| Akuzatīvs | rangu | rangus |
| Lokatīvs | rangā | rangos |
| Vokatīvs | rang | rangi |
Tulkojumi
- Englishrank
- Русскийранг
- Українськаранг
- Lietuviųrangas