robeža
noun/rˈuobeʒa/4. declension · feminine
Translation
border, boundary, limit
Definition
A conventional line that separates the (state's) land, water and air territory from the territories of other states and international territories; a conventional line that separates (for example, some territory, district, property); that (for example, a strip of land, water) which forms such a line.
Latvian original
Nosacīta līnija, kas šķir (valsts) sauszemes, ūdens un gaisa teritoriju no citu valstu un starptautiskām teritorijām; nosacīta līnija, kas šķir (piemēram, kādu teritoriju, iecirkni, īpašumu); tas (piemēram, zemes, ūdens josla), kas veido šādu līniju.
Inflections
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| Nominative | robeža | robežas |
| Genitive | robežas | robežu |
| Dative | robežai | robežām |
| Accusative | robežu | robežas |
| Locative | robežā | robežās |
| Vocative | robeža / robež | robežas |
Translations
- Русскийграница, предел
- Українськамежа, кордон
- Lietuviųriba, siena