imperators
noun/ˈimpæratoːrs/1. declension · masculine
Translation
emperor
Definition
The ruler of a large monarchy; the title of this ruler; emperor.
Latvian original
Lielas monarhijas valdnieks; šī valdnieka tituls; ķeizars.
Inflections
| sg. | pl. | |
|---|---|---|
| Nominative | imperators | imperatori |
| Genitive | imperatora | imperatoru |
| Dative | imperatoram | imperatoriem |
| Accusative | imperatoru | imperatorus |
| Locative | imperatorā | imperatoros |
| Vocative | imperator | imperatori |
Translations
- Русскийимператор
- Українськаімператор
- Lietuviųimperatorius